| project: | Volg onze Eilandreporter |
| kamer: | Noordkamer |
| wanneer: | zondag 17 juni tm 22 juli |
Vaste bezoeker van de Noorderparkkamer, Noorderling én journalistiek talent Mariëlle Tool blogt hier, speciaal voor ons, haar eigen ervaringen van de eilandenserie.
Reis met haar mee van de Antillen naar Cuba, van Zeeland naar Griekenland en langs alle verschillende NoordEilandjes. Van 17 juni t/m 22 juli zijn hier al haar reisverslagen te vinden.
Reis je met haar mee?
Veel plezier!
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Antillen 17 juni

Ik had toch bijna alles verwacht, maar dat ik ongegeneerd fonetisch, en plein public, Papiamento mee zou mee zingen, niet! Volgens Roël Calister zijn we nu, met een vette knipoog, ingeburgerd. Hij heeft ons meegenomen naar de Antillen, heeft het ritme laten horen en voelen en met de zon op me gezicht, waande ik me even op Curaçao, heerlijk! Het is misschien een beetje afgezaagde zin, maar in Noord kan het!
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Cuba 1 juli

Aangekomen bij de Noorderparkkamer zijn Skins & Keys, pianist Ramon Valle en de percusionisten Nils Fischer, Niti Ranjan Biswas en Afra Mussawisade, aan het soundchecken en inspelen. Ze hebben zoveel lol in het samenspel dat je niet anders kunt dan er vrolijk van worden en het klinkt geweldig. De mannen klaar, het danszeiltje uitgerold, toen was het wachten op de salsa dansworkshop. Tja, Nederlandser kan het niet, er kwam een grote grijze wolk roet in het eten gooien. Aan alle kanten werden snel partytenten neergezet en een zeil gespannen, gelukkig net voor de workshop houdt het op met regenen, wordt er een wisser over het dansvloertje getrokken en kunnen we aan de bak.
Een prachtige stralende dame, Margarita Mariposa, in een flinterdun jurkje, vertelde dat ze net 4 uur daarvoor vanuit de Antillen op Schiphol geland is. De warmte zit blijkbaar nog in haar, ik in hemd, shirt en vestje had het koud, maar na twee sets basis stappen, was ook ik warm. Alsof we een zonnedans gedaan hadden, brak aan het einde van de workshop de zon weer door, zette DJ Jairzinho nog meer heerlijke plaatjes op en kon je je nog extra laten verwarmen door een heerlijke gepeperde cocktail met vanalles en nog wat erin, maar vooral heel veel rum. De cocktail dames gaven aan dat de verhoudingen hier nog minimaal was, in hun thuisland weet je zeker na de 4e je eigen naam niet meer, vergezeld met een heerlijke schaterlach… ik heb het voor de zekerheid op een paar slokjes gehouden.
Ook voor de kinderen waren er cocktails, daarvoor moesten ze eerst zelf de ingrediënten fijn snijden, waarna het met wat extra vruchtensap de blender inging en met een bodempje siroop erbij, zaten ook zij te genieten. Daarna zag je ze alle kanten opgaan, schommelend in de hangmatten, met een schepje in de, speciaal voor deze eilandenserie aangelegde, zandbak of een stukje verderop in de natuurspeeltuin. Voor de echte luisteraars was er Fred met mooie verhalen over zijn kanotochten begeleidt door prachtige oude foto’s met teksten en knipsels samen in een multomap, leuk om te zien hoeveel aantrekkingskracht dit op de kinderen heeft.
Als Skins & Keys hun optreden maken, zit de stemming er goed in en wordt er volop genoten van het ene muzikale hoogstandje na het andere en spelen ze eindeloos door. Met een geweldig swingend eindnummer worden nog de laatste stramme heupen losgedraaid en krijgen ze een daverend applaus.
Ik ben niet het type van verre reizen, Europa en net daarbuiten vind ik ver genoeg, met uitzondering van Cuba. Al jaren droom ik van een buitenkansje om deze reis waar te kunnen maken, om van het land, de mensen en de muziek te genieten. Als ik Cubaanse muziek hoor word ik altijd warm en blij en om mee heen kijkend zag ik hetzelfde effect, wat een heerlijk middagje “Cubaanse” Noorderparkkamer.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Zeeland 8 juli

’s Morgens overhoor ik mijn zoon van 10 over de watersnoodramp en de Deltawerken, hij krijgt daar namelijk een toets over, ’s middags vertrekken we naar 'Zeeland'. Het is bar slecht weer, bijna een leeg park, snel naar binnen droog worden met een Turkish Delight, thee voor mijn zoon en ik aan de koffie, terwijl de muzikanten aan het inspelen zijn en er op een tablet prachtige foto’s van Turkije voorbij flitsen. Ik heb 17 jaar geleden heel wat van Turkije gezien en zijn veel van de foto’s herkenbaar. Ook met Zeeland hebben wij een klik. Veel gefietst, met de boot naar België we hebben er een kitten opgehaald en hebben nu al 2,5 jaar een echte Zeeuw in huis, hij ruikt zelfs zilt, maar ik dwaal af…
Mijn zoon krijgt een paspoort waar de meiden van Turkish Delight, zichzelf bij het 1ste eiland vermelden en bij de vraag ‘Wat wil ik onthouden?’ zegt mijn zoon ‘Dat het heel lekker was’, op naar het volgende eiland. Het is gestopt met regenen en mag hij bij Roy voorin de bakfiets gewapend met een lans, ringsteken, grootste lol natuurlijk.
Dan is het tijd voor eiland 3 en kan hij bij Floor aan de slag met onzichtbare inkt, een kwastje en papier. Er wordt druk gekliederd en even later, als het papier een beetje opgedroogd is, wordt het boven een elektrisch kookplaatje verwarmd en wordt de geheime tekening en tekst zichtbaar, trots wordt het opgerold en in de tas gestopt, ook een succes.
Inmiddels kwam de regen weer met bakken uit de hemel en lijkt het er ook niet beter op te worden, gelukkig kan je voor het optreden van Laurens Joensen, binnen en buiten onder een afdakje zitten. De nummers worden met een komisch verhaaltje ingeleid en het klinkt het onder begeleiding van Martin Fondse (pianist) en Jasper Goedman (percussie) en Mark Tuinstra (bass) subliem!

Dankzij de regen een heel intiem optreden en worden we tegelijkertijd getrakteerd op oesters en een glaasje bubbels. Ondanks de regen weer een heerlijke zondagmiddag in de Noorderparkkamer, wij hebben genoten!
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Schotland
Oh wat vond ik het jammer dat me zoon niet mee was, want wat was Cenne met assistent Roy, ontzettend leuk en met veel enthousiasme de kinderen “Schots” stenen werpen, boomstammen tillen, de kleintjes mochten slepen, en touwtrekken aan het leren en dat alles in een Schotse rok, geweldig! Kinderen, ouders en toeschouwers hadden er stuk voor stuk ontzettend veel lol in. Later zag ik dat de mannen ook flink aan de touwen hingen, die konden natuurlijk, zo’n brute krachtmeting, niet achterwege laten. De verliezers sputterde even dat er vals gespeeld was, maar hielden hun hoofd fier, de winnaars schreden, als echt Highlanders, voorbij.

Ik ben benieuwd of Daan ze nog voor de camera te pakken heeft weten te krijgen. Hij wilde graag mensen ‘op zijn eiland’ filmen en interviewen, maar had aan mij, met mijn mega camera angst, geen goeie, desalniettemin heel gezellig staan kletsen, dat ik achteraf dacht, had je dat nou echt niet voor de camera kunnen zeggen, maarja…

Als je mazzel had, dan was je die dag een roodharige en werd je, door Bente, gratis geknipt of , mits je lang haar had, van een mooie vlecht voorzien. Je kon je ook voor een prikkie laten knippen en zo zag ik menig man, na veel goedkeurende blikken, tevreden van de kappersstoel opstaan. Ik ben altijd goddank blij, dat ik bij de kapper achter de spiegel verscholen zit, hier had je geen kans, de spiegel was het publiek dat voor je zat. Als je als publiek naar wat anders naar wilde kijken, stonden ernaast vier prachtige in zeer mooie kleurstelling gemaakte portretten van Astrid.

Bij de Whiskey proeverij kon je eventueel moed indrinken, maar vooral verbaasd staan bij een heel ingenieus “barretje”. Een ontzettend mooi houten bewerkte kubus, die met een druk op de knop, de bovenkant openvouwde, waarna heel langzaam de flessen naar boven kwamen. Dat genot vond ik meer dan genoeg, aan de Whiskey heb ik mij niet gewaagd.
Toen iedereen heerlijk van het zonnetje en een drankje zat te genieten, betraden The Nordanians samen met Fraser Fifield het podium en speelden een geweldig openingsnummer, waarbij de doedelzak van Fraser de boventoon voerde. De nummers die daarna volgden waren voor mijn gehoor net even teveel van het goede, het publiek daarentegen, klapte, enthousiast, na elk nummer. Het was weer een heerlijke zonnige, vrolijke en mooie dag, ik kijk uit naar de volgende en tevens de laatste in de Eilandenserie, Griekenland.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Griekenland


De laatste en wat voor eentje, wat een sfeer en wat een vrolijkheid. Zoon was dit keer weer mee en zag het eiland ‘Griekse vaas of pot maken’, wel zitten, hij onder de panne, ik richting het eiland van Colin en Michael. Heerlijk in de zon luisteren naar de verhalen van Colin en het zachte gepingel op gitaar van Michael. Colin nam ons mee naar zijn jeugd op Sinterklaasavond en zijn hoop dat hij eindelijk een pop zou krijgen, zeer ongebruikelijk op Curaçao en het tragische relaas dat hij hem niet krijgt, maar wel iets anders moois. Hij weet dit en andere verhalen op een heerlijke komische manier te vertellen en samen met Michael zingen ze prachtige nummers. Het grappige is dat mijn eigen zoon ooit voor Sinterklaas een pop in een Maxi-Cosi heeft gekregen en daar elke nacht helemaal klem mee in zijn bed lag. Ik heb er foto’s van gemaakt en dat is maar goed ook, want hij dacht echt dat ik hem in maling nam, toen ik hem vertelde dat hij wel een pop heeft gehad.
Opeens zie ik in mijn ooghoek iets wits voorbij lopen en draai me om en zie een levend standbeeld uit de Griekse oudheid, zeer elegant naar haar eiland bewegen. Daar kon je haar bewonderen en de kinderen zichzelf opgeven om ook leven standbeeld te worden. Later staat deze mooie dame met getransformeerde kinderen voor het podium hun kunsten te laten zien, ze durven het maar mooi en zien er prachtig en stralend wit uit.

Het was me al opgevallen dat een groot gedeelte van het publiek dezelfde kleur t-shirts aan had, als de muziek wordt aangezet is duidelijk dat dit een Linedance groep is die het leuk vinden om op allerlei soorten muziek te dansen. Ik kan best wel een beetje dansend uit de voeten komen, maar de op het eerste gezicht makkelijk lijkende stapjes, blijken helemaal niet zo makkelijk te zijn, ik laat het lekker aan de dames over. Als ietsjes later de Griekse muzikanten (Trio Ellines) op het podium plaatsnemen en het tempo flink van de Griekse volksmuziek, opvoeren, laten de dames zich niet uit het veld slaan en dansen er zeer vrolijk op los.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Ik vond stuk voor stuk alle eilanden, op uitzondering van Sicilië waar ik door omstandigheden niet bij kon zijn, een geweldige ervaring. Het publiek was enorm gezellig, schuif aan en je hebt zo contact, ik heb zodoende veel leuke gesprekken gehad. Mijn voorliefde voor allerlei soorten muziek is ook ruimschoots aan bod gekomen. Van het fotograferen en het schrijven heb ik veel geleerd, dankzij een goede vriend die mij zijn camera uitleende, mogen ontdekken hoe leuk dat is, ik maak namelijk al jaren foto’s met mijn mobiel. Het schrijven, waar ik in het begin best angstig voor was, is iets waar ik ook heel graag mee verder wil gaan en wat ik ook zeker ga doen, ik weet alleen nog niet in welke vorm.
Ik wil graag wat mensen bedanken, die mij geholpen hebben om dit te kunnen doen. Allereerst Angela Hoeve van Boederij De Stadshoeve voor het doorspelen van mijn naam aan Malou de Roy van Zuydewijn en Annemarie Amsing van zowel de Theaterstraat als De Vondstenfabriek. Dankzij deze meiden is mijn traject als reporter voor de Noorderparkkamer begonnen. Natuurlijk wil ik ook Robert Steenbergen van Fris fotografie bedanken voor het uitlenen van zijn camera, dankzij een spoedcursusje fotografie en een vooraf ingestelde camera, is het me gelukt om mooie foto’s te maken en als laatste Marjolijn Kerkstra van de Noorderparkkamer voor haar enthousiasme en geduld. Het eilanden project was me een waar genoegen, dank jullie wel.
http://www.hoevehutten.nl/
http://www.broedstraten.nl/onderdeel/onderdeeltheaterstraat-2011/
https://www.facebook.com/#!/Vondstenfabriek
http://www.f-ris.nl/f-ris.nl/home.html
Reis met haar mee van de Antillen naar Cuba, van Zeeland naar Griekenland en langs alle verschillende NoordEilandjes. Van 17 juni t/m 22 juli zijn hier al haar reisverslagen te vinden.
Reis je met haar mee?
Veel plezier!
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Antillen 17 juni
Ik had toch bijna alles verwacht, maar dat ik ongegeneerd fonetisch, en plein public, Papiamento mee zou mee zingen, niet! Volgens Roël Calister zijn we nu, met een vette knipoog, ingeburgerd. Hij heeft ons meegenomen naar de Antillen, heeft het ritme laten horen en voelen en met de zon op me gezicht, waande ik me even op Curaçao, heerlijk! Het is misschien een beetje afgezaagde zin, maar in Noord kan het!
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Cuba 1 juli
Aangekomen bij de Noorderparkkamer zijn Skins & Keys, pianist Ramon Valle en de percusionisten Nils Fischer, Niti Ranjan Biswas en Afra Mussawisade, aan het soundchecken en inspelen. Ze hebben zoveel lol in het samenspel dat je niet anders kunt dan er vrolijk van worden en het klinkt geweldig. De mannen klaar, het danszeiltje uitgerold, toen was het wachten op de salsa dansworkshop. Tja, Nederlandser kan het niet, er kwam een grote grijze wolk roet in het eten gooien. Aan alle kanten werden snel partytenten neergezet en een zeil gespannen, gelukkig net voor de workshop houdt het op met regenen, wordt er een wisser over het dansvloertje getrokken en kunnen we aan de bak.
Een prachtige stralende dame, Margarita Mariposa, in een flinterdun jurkje, vertelde dat ze net 4 uur daarvoor vanuit de Antillen op Schiphol geland is. De warmte zit blijkbaar nog in haar, ik in hemd, shirt en vestje had het koud, maar na twee sets basis stappen, was ook ik warm. Alsof we een zonnedans gedaan hadden, brak aan het einde van de workshop de zon weer door, zette DJ Jairzinho nog meer heerlijke plaatjes op en kon je je nog extra laten verwarmen door een heerlijke gepeperde cocktail met vanalles en nog wat erin, maar vooral heel veel rum. De cocktail dames gaven aan dat de verhoudingen hier nog minimaal was, in hun thuisland weet je zeker na de 4e je eigen naam niet meer, vergezeld met een heerlijke schaterlach… ik heb het voor de zekerheid op een paar slokjes gehouden.
Ook voor de kinderen waren er cocktails, daarvoor moesten ze eerst zelf de ingrediënten fijn snijden, waarna het met wat extra vruchtensap de blender inging en met een bodempje siroop erbij, zaten ook zij te genieten. Daarna zag je ze alle kanten opgaan, schommelend in de hangmatten, met een schepje in de, speciaal voor deze eilandenserie aangelegde, zandbak of een stukje verderop in de natuurspeeltuin. Voor de echte luisteraars was er Fred met mooie verhalen over zijn kanotochten begeleidt door prachtige oude foto’s met teksten en knipsels samen in een multomap, leuk om te zien hoeveel aantrekkingskracht dit op de kinderen heeft.
Als Skins & Keys hun optreden maken, zit de stemming er goed in en wordt er volop genoten van het ene muzikale hoogstandje na het andere en spelen ze eindeloos door. Met een geweldig swingend eindnummer worden nog de laatste stramme heupen losgedraaid en krijgen ze een daverend applaus.
Ik ben niet het type van verre reizen, Europa en net daarbuiten vind ik ver genoeg, met uitzondering van Cuba. Al jaren droom ik van een buitenkansje om deze reis waar te kunnen maken, om van het land, de mensen en de muziek te genieten. Als ik Cubaanse muziek hoor word ik altijd warm en blij en om mee heen kijkend zag ik hetzelfde effect, wat een heerlijk middagje “Cubaanse” Noorderparkkamer.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Zeeland 8 juli
’s Morgens overhoor ik mijn zoon van 10 over de watersnoodramp en de Deltawerken, hij krijgt daar namelijk een toets over, ’s middags vertrekken we naar 'Zeeland'. Het is bar slecht weer, bijna een leeg park, snel naar binnen droog worden met een Turkish Delight, thee voor mijn zoon en ik aan de koffie, terwijl de muzikanten aan het inspelen zijn en er op een tablet prachtige foto’s van Turkije voorbij flitsen. Ik heb 17 jaar geleden heel wat van Turkije gezien en zijn veel van de foto’s herkenbaar. Ook met Zeeland hebben wij een klik. Veel gefietst, met de boot naar België we hebben er een kitten opgehaald en hebben nu al 2,5 jaar een echte Zeeuw in huis, hij ruikt zelfs zilt, maar ik dwaal af…
Mijn zoon krijgt een paspoort waar de meiden van Turkish Delight, zichzelf bij het 1ste eiland vermelden en bij de vraag ‘Wat wil ik onthouden?’ zegt mijn zoon ‘Dat het heel lekker was’, op naar het volgende eiland. Het is gestopt met regenen en mag hij bij Roy voorin de bakfiets gewapend met een lans, ringsteken, grootste lol natuurlijk.
Dan is het tijd voor eiland 3 en kan hij bij Floor aan de slag met onzichtbare inkt, een kwastje en papier. Er wordt druk gekliederd en even later, als het papier een beetje opgedroogd is, wordt het boven een elektrisch kookplaatje verwarmd en wordt de geheime tekening en tekst zichtbaar, trots wordt het opgerold en in de tas gestopt, ook een succes.
Inmiddels kwam de regen weer met bakken uit de hemel en lijkt het er ook niet beter op te worden, gelukkig kan je voor het optreden van Laurens Joensen, binnen en buiten onder een afdakje zitten. De nummers worden met een komisch verhaaltje ingeleid en het klinkt het onder begeleiding van Martin Fondse (pianist) en Jasper Goedman (percussie) en Mark Tuinstra (bass) subliem!

Dankzij de regen een heel intiem optreden en worden we tegelijkertijd getrakteerd op oesters en een glaasje bubbels. Ondanks de regen weer een heerlijke zondagmiddag in de Noorderparkkamer, wij hebben genoten!
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Schotland
Oh wat vond ik het jammer dat me zoon niet mee was, want wat was Cenne met assistent Roy, ontzettend leuk en met veel enthousiasme de kinderen “Schots” stenen werpen, boomstammen tillen, de kleintjes mochten slepen, en touwtrekken aan het leren en dat alles in een Schotse rok, geweldig! Kinderen, ouders en toeschouwers hadden er stuk voor stuk ontzettend veel lol in. Later zag ik dat de mannen ook flink aan de touwen hingen, die konden natuurlijk, zo’n brute krachtmeting, niet achterwege laten. De verliezers sputterde even dat er vals gespeeld was, maar hielden hun hoofd fier, de winnaars schreden, als echt Highlanders, voorbij.
Ik ben benieuwd of Daan ze nog voor de camera te pakken heeft weten te krijgen. Hij wilde graag mensen ‘op zijn eiland’ filmen en interviewen, maar had aan mij, met mijn mega camera angst, geen goeie, desalniettemin heel gezellig staan kletsen, dat ik achteraf dacht, had je dat nou echt niet voor de camera kunnen zeggen, maarja…
Als je mazzel had, dan was je die dag een roodharige en werd je, door Bente, gratis geknipt of , mits je lang haar had, van een mooie vlecht voorzien. Je kon je ook voor een prikkie laten knippen en zo zag ik menig man, na veel goedkeurende blikken, tevreden van de kappersstoel opstaan. Ik ben altijd goddank blij, dat ik bij de kapper achter de spiegel verscholen zit, hier had je geen kans, de spiegel was het publiek dat voor je zat. Als je als publiek naar wat anders naar wilde kijken, stonden ernaast vier prachtige in zeer mooie kleurstelling gemaakte portretten van Astrid.
Bij de Whiskey proeverij kon je eventueel moed indrinken, maar vooral verbaasd staan bij een heel ingenieus “barretje”. Een ontzettend mooi houten bewerkte kubus, die met een druk op de knop, de bovenkant openvouwde, waarna heel langzaam de flessen naar boven kwamen. Dat genot vond ik meer dan genoeg, aan de Whiskey heb ik mij niet gewaagd.
Toen iedereen heerlijk van het zonnetje en een drankje zat te genieten, betraden The Nordanians samen met Fraser Fifield het podium en speelden een geweldig openingsnummer, waarbij de doedelzak van Fraser de boventoon voerde. De nummers die daarna volgden waren voor mijn gehoor net even teveel van het goede, het publiek daarentegen, klapte, enthousiast, na elk nummer. Het was weer een heerlijke zonnige, vrolijke en mooie dag, ik kijk uit naar de volgende en tevens de laatste in de Eilandenserie, Griekenland.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Griekenland
De laatste en wat voor eentje, wat een sfeer en wat een vrolijkheid. Zoon was dit keer weer mee en zag het eiland ‘Griekse vaas of pot maken’, wel zitten, hij onder de panne, ik richting het eiland van Colin en Michael. Heerlijk in de zon luisteren naar de verhalen van Colin en het zachte gepingel op gitaar van Michael. Colin nam ons mee naar zijn jeugd op Sinterklaasavond en zijn hoop dat hij eindelijk een pop zou krijgen, zeer ongebruikelijk op Curaçao en het tragische relaas dat hij hem niet krijgt, maar wel iets anders moois. Hij weet dit en andere verhalen op een heerlijke komische manier te vertellen en samen met Michael zingen ze prachtige nummers. Het grappige is dat mijn eigen zoon ooit voor Sinterklaas een pop in een Maxi-Cosi heeft gekregen en daar elke nacht helemaal klem mee in zijn bed lag. Ik heb er foto’s van gemaakt en dat is maar goed ook, want hij dacht echt dat ik hem in maling nam, toen ik hem vertelde dat hij wel een pop heeft gehad.
Opeens zie ik in mijn ooghoek iets wits voorbij lopen en draai me om en zie een levend standbeeld uit de Griekse oudheid, zeer elegant naar haar eiland bewegen. Daar kon je haar bewonderen en de kinderen zichzelf opgeven om ook leven standbeeld te worden. Later staat deze mooie dame met getransformeerde kinderen voor het podium hun kunsten te laten zien, ze durven het maar mooi en zien er prachtig en stralend wit uit.
Het was me al opgevallen dat een groot gedeelte van het publiek dezelfde kleur t-shirts aan had, als de muziek wordt aangezet is duidelijk dat dit een Linedance groep is die het leuk vinden om op allerlei soorten muziek te dansen. Ik kan best wel een beetje dansend uit de voeten komen, maar de op het eerste gezicht makkelijk lijkende stapjes, blijken helemaal niet zo makkelijk te zijn, ik laat het lekker aan de dames over. Als ietsjes later de Griekse muzikanten (Trio Ellines) op het podium plaatsnemen en het tempo flink van de Griekse volksmuziek, opvoeren, laten de dames zich niet uit het veld slaan en dansen er zeer vrolijk op los.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Ik vond stuk voor stuk alle eilanden, op uitzondering van Sicilië waar ik door omstandigheden niet bij kon zijn, een geweldige ervaring. Het publiek was enorm gezellig, schuif aan en je hebt zo contact, ik heb zodoende veel leuke gesprekken gehad. Mijn voorliefde voor allerlei soorten muziek is ook ruimschoots aan bod gekomen. Van het fotograferen en het schrijven heb ik veel geleerd, dankzij een goede vriend die mij zijn camera uitleende, mogen ontdekken hoe leuk dat is, ik maak namelijk al jaren foto’s met mijn mobiel. Het schrijven, waar ik in het begin best angstig voor was, is iets waar ik ook heel graag mee verder wil gaan en wat ik ook zeker ga doen, ik weet alleen nog niet in welke vorm.
Ik wil graag wat mensen bedanken, die mij geholpen hebben om dit te kunnen doen. Allereerst Angela Hoeve van Boederij De Stadshoeve voor het doorspelen van mijn naam aan Malou de Roy van Zuydewijn en Annemarie Amsing van zowel de Theaterstraat als De Vondstenfabriek. Dankzij deze meiden is mijn traject als reporter voor de Noorderparkkamer begonnen. Natuurlijk wil ik ook Robert Steenbergen van Fris fotografie bedanken voor het uitlenen van zijn camera, dankzij een spoedcursusje fotografie en een vooraf ingestelde camera, is het me gelukt om mooie foto’s te maken en als laatste Marjolijn Kerkstra van de Noorderparkkamer voor haar enthousiasme en geduld. Het eilanden project was me een waar genoegen, dank jullie wel.
http://www.hoevehutten.nl/
http://www.broedstraten.nl/onderdeel/onderdeeltheaterstraat-2011/
https://www.facebook.com/#!/Vondstenfabriek
http://www.f-ris.nl/f-ris.nl/home.html
